Czy istnieje gen odpowiedzialny za homoseksualizm?

Zapewne wielokrotnie zastanawiałyście się jakie uwarunkowania decydują o tym, że jest się jednostką homoseksualną? . Czy istnieje gen odpowiedzialny za homoseksualizm?. Czy homoseksualizm jest uwarunkowany czynnikami takimi jak: środowisko, wychowanie, molestowanie przez ojca, gwałt, czy jest to „coś” z czym się rodzimy, pewna cecha dziedziczna, jak skóra czy kolor włosów?.
Mimo, że było kilka badań na temat przyczyn homoseksualizmu, debata wydaje się być podzielona, z naukowcami w jednym rogu i religijnych fundamentalistów w innym.

Osoby homoseksualne powinny mieć zapewnione takie same prawa jak osoby heteroseksualne, czy bycie lesbijką to wybór, czy nie?, oczywiście, że nie, tak powie większość kobiet. Jednak nie wszyscy ludzie myślą w ten sposób. Oczywiście, jeśli zapytać ludzi, większość powie, że bycie lesbijką nie jest czymś, co wybrały. Dlaczego ktoś miałby zdecydować się na coś, co może spowodować bycie lekceważoną przez społeczeństwo, często odrzucenie przez swoje rodziny.

Niektórzy twierdzą, że bycie lesbijką to jest wybór. Takie postrzeganie i przekonanie krąży szczególnie względem tych kobiet, które kiedyś były w związku z mężczyzną, w związku małżeńskim lub wyszły z ukrycia w późniejszym życiu.

Myślę, że jest wiele osób, zarówno gejów, jak i lesbijek – którzy uważają, że tacy się rodzimy i nikt ani nic nie ma na to wpływu.

Większość organizacji naukowych uważa też, że homoseksualizm nie jest wyborem, że biologia odgrywa pewną nadrzędną rolę. Narodowy Mental Health Association mówi: “Większość badaczy uważa, że orientacja seksualna jest złożona i że biologia odgrywa ważną rolę. Oznacza to, że wiele osób rodzi się z określoną orientacją seksualną, lub że nie jest to ustalone w młodym wieku”. Naukowcy nie są w stanie stwierdzić, że istnieje gen lub kombinacja genów, które uczynią kogoś osobą homoseksualną. Genetyka jest bardzo złożona i naukowcy nadal będą badać ludzi i zwierzęta, ich chromosomy w aspekcie do powiązania z orientacją seksualną.

Homoseksualizm jako predyspozycja wrodzona – teoria biologiczna

Teoria biologiczna:

Zakłada, że homoseksualizm jest wrodzony – uwarunkowany genetycznie lub nabyty w okresie prenatalnym rozwoju (np. wskutek działania określonych hormonów).

Simon LeVay:

Twierdził, że znalazł w podwzgórzu homoseksualnych mężczyzn, którzy zmarli na AIDS grupę neuronów (zwaną INAH3), która była dwa razy mniejsza niż u osób heteroseksualnych. LeVay wysnuł teorię, że ta część podwzgórza ma coś wspólnego z zachowaniami seksualnymi. Wyprowadził stąd wniosek, że orientacja seksualna jest w jakiś sposób uwarunkowana biologicznie.

Krótka krytyka badań:

Wszystkich 19 homoseksualistów poddanych badaniom zmarło na AIDS, a ponieważ wirus HIV może powodować zmiany w mózgu, obserwowane różnice mogą być skutkami AIDS, a nie przyczyną homoseksualizmu. Przyznał to sam LeVay w swoim artykule.
LeVay nie zweryfikował orientacji seksualnej grupy kontrolnej. Jak pisze: „Dwóch z mężczyzn poddanych badaniom (obaj chorzy na AIDS) zaprzeczyło, jakoby podejmowali aktywność homoseksualną. Dane pozostałych 14 pacjentów nie zawierały informacji o orientacji seksualnej; zakłada się, że większość albo wszyscy byli heteroseksualni.” Jest to założenie błędne, ponieważ “Stosunki seksualne między mężczyznami są dominującym sposobem przekazywania (wirusa HIV) w Ameryce Północnej i Unii Europejskiej”, co oznacza duże prawdopodobieństwo, że część “grupy kontrolnej” także była homoseksualna.
Wśród wymienionej 16 osobowej grupy “heteroseksualnej” trzech mężczyzn miało INAH3 mniejsze niż homoseksualiści, a trzech wśród 19 osobowej grupy homoseksualnej miało INAH3 większe niż heteroseksualiści. Przy tak małej grupie badanych sprawia to, że wyniki nie są statystycznie istotne ani wiarygodne.
Sam LeVay w 1994 r. stwierdził: „Ważne jest podkreślenie, czego nie znalazłem. Nie dowiodłem, że homoseksualizm jest uwarunkowany genetycznie ani nie znalazłem genetycznych przyczyn bycia gejem. Nie wykazałem, że geje są gejami od urodzenia. To jest największy błąd, jaki popełniają ludzie wyjaśniający moje badania. Nie znalazłem także centrum odpowiedzialnego w mózgu za homoseksualizm […] Ponieważ badałem mózgi dorosłych, nie wiemy, czy znalezione różnice istniały już od urodzenia, czy pojawiły się później.”
Bailey, John M.; Pillard, Richard

Badaniom poddano bliźnięta jednojajowe, które mają taki sam garnitur genetyczny. Zakładano, że jeśli to czynnik genetyczny decyduje o homoseksualizmie, bliźnięta powinny mieć tę samą orientację seksualną. Badanie pokazało, że w 52% przypadków obu bliźniaków było homoseksualistami (w porównaniu z 22% zgodnością w przypadku bliźniąt dwujajowych i 11% zgodnością w przypadku par adopcyjnych). W pozostałych przypadkach jedna osoba była heteroseksualna, druga homoseksualna. Badacze doszli do wniosku, ze czynnik genetyczny odgrywa istotną rolę w powstaniu homoseksualizmu.

Krótka krytyka badań:

Gdyby genetyka decydowała o orientacji 100% badanych par bliźniąt jednojajowych powinno być homoseksualistami.
Badanie nie jest w stanie wykazać, jaki był wpływ wychowania. Anne Fausto-Sterling, zadeklarowana lesbijka i biolog specjalizujący się w badaniu uwarunkowań seksualności (Brown University), stwierdziła, że aby takie studium miało jakiekolwiek znaczenie, należałoby zająć się bliźniętami wychowywanymi osobno.
Chętnych do badań rekrutowano poprzez ogłoszenia wyłącznie w gazetach i magazynach skierowanych do osób homoseksualnych. O wiarygodności badania psychologicznego możemy mówić tylko wtedy gdy dobór uczestników do badań jest losowy.
Studium przeprowadzone zaledwie w rok później wykazało korelację zaledwie 25%. Badanie to podważyło ostatecznie tezę o czysto biologicznym uwarunkowaniu homoseksualizmu.
Hamer

Badacze zajęli się grupą 40 par homoseksualnych braci i sugerowali, iż w niektórych przypadkach homoseksualizm łączy się ze szczególnym regionem chromosomu X (Xq28), jaki homoseksualny syn dziedziczy po matce. 33 pary braci miały ten sam wzór w końcu jednego z ramion tego chromosomu. Hamer ocenił, że sekwencja markerów genetycznych w Xq28 jest związana z występowaniem skłonności homoseksualnych u 64% braci.

Media podały że wynikiem tych badań było odkrycie „genu homoseksualizmu”.

Krótka krytyka badań:

Nie zostało udowodnione, że zidentyfikowany region chromosomów ma w ogóle związek z seksualnością czy orientacją seksualną. Zwrócił na to uwagę sam Hamer w swoim artykule: „Te geny nie powodują, że ludzie stają się homoseksualni […] biologia osobowości jest o wiele bardziej skomplikowana.”
Ponieważ badania Hamera i zespołu nie spełniały istotnych kryteriów metodologicznych – m.in. nie było grupy kontrolnej – Hamer był zmuszony przeprowadzić je ponownie. Ponowne badania nie potwierdziły wcześniejszych odkryć. Również replikacje dokonane przez innych badaczy nie potwierdziły wyników Hamera.

Inne badania – wpływ hormonów

Wśród prób odnalezienia czysto biologicznych uwarunkowań homoseksualizmu znalazła się też teoria, iż matki homoseksualnych mężczyzn przeżywają silny stres w ciąży, co obniża poziom testosteronu i w efekcie powoduje demaskulinizację rozwijającego się mózgu dziecka. Nie uzyskano jednak żadnych dowodów na bezpośredni wpływ czynników hormonalnych na orientację seksualną.

Kościół

Kościół uznaje, że sama homoseksualność nie jest grzechem, grzeszne są natomiast homoseksualne zachowania. Zachowań potępianych przez Kościół jest wiele – masturbacja, antykoncepcja, seks przed- i pozamałżeński. Rzeczywistość społeczna rządzi się jednak własnymi prawami – osoby heteroseksualne żyją w konkubinatach, rozwodzą się i ponownie pobierają, używanie prezerwatyw jest powszechnie propagowane przez instytucje zajmujące się profilaktyką HIV/AIDS.

Osoby potępiające homoseksualność, często powołują się na Biblię. Mówią o tym, że homoseksualność nazywana jest w niej „obrzydliwością” a osoby homoseksualne „nie odziedziczą królestwa Bożego”. Warto jednak zapoznać się z bardziej obszernymi fragmentami Pisma Świętego i zrozumieć szerszy kontekst obowiązującego w tamtych czasach kodeksu moralnego.

Księga Kapłańska (18,22 i 20,13) w dwóch wersach wspomina o aktywności homoseksualnej między mężczyznami. „Ktokolwiek obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą, popełnia obrzydliwość. Obaj będą ukarani śmiercią, sami tę śmierć na siebie ściągnęli.” Pierwsze wersy tego samego rozdziału brzmią: „Ktokolwiek złorzeczy ojcu albo matce będzie ukarany śmiercią: złorzeczył ojcu lub matce, ściągnął śmierć na siebie”. Śmiercią ma być karany również każdy, kto popełnia cudzołóstwo, kto obcuje cieleśnie z żoną swojego ojca lub z żoną syna.

Na zakończenie

Pomimo nauk społecznych i badań biologicznych, nie jest jeszcze znane, co powoduje, że ktoś jest gejem, lesbijką, bi lub jednostką heteroseksualną. Ponieważ żyjemy w społeczeństwie, w którym wciąż jeszcze roi się od błędnych teorii i lęków wobec osób homoseksualnych, przyznanie się przed samą sobą do własnej seksualności zajmuje lesbijkom i gejom wiele czasu. Jak reszcie społeczeństwa, tak nam również wpojone zostały nienawiść – w tym przypadku do siebie samego. Przepracowanie własnej niepewności i zebranie odwagi do odsłonięcia się.

Bez względu na to, co oni uważają, osoby homoseksualne i ich zwolennicy będą kontynuować walkę o sprawiedliwe i równe traktowanie.

W.N.

Comments

  1. Zdjęcie profilowe NonPlusUltra
    NonPlusUltra

    skłaniam się zdecydowanie ku teorii pana Simon LeVay, nie po to by naukowo uzasadniać prawo do istnienia homoseksualizmu, ale moim zdaniem wiele obserwacji wskazuje na nieprzypadkowość pojawienia się homoseksualizmu u człowieka, sposób wychowania, środowisko etc. może mieć wpływ na pewne zachowania, ale sądzę , że na ostateczny “wybór” ma wpływ wewnętrzny imperatyw powstały na genetycznych podstawach.

Comments are closed.